Ook Thailand is helemaal in de ban van het grote gebeuren. Overal om ons heen zien we dat mensen extra vroeg opgestaan zijn, om zo vroeg mogelijk te beginnen met hun werk op het land. De rijstvelden zijn net ingezaaid, dus er is veel te doen, maar iedereen wil wel op tijd klaar zijn om maar niets te hoeven missen.
We zien ook veel oranje om ons heen. Al maanden geleden is begonnen met het plaatsen van vrolijke oranje paaltjes bij splitsingen en u-draaien op de wegen. Verkeerstechnisch gezien staan ze nogal in de weg en als ik op de fiets onderweg ben, word ik regelmatig de hoofdrijbaan op gedwongen, maar het is zonder meer een vrolijk gezicht, en hartverwarmend om overal aan mijn geboorteland te worden herinnerd. Zo werd de sfeer de afgelopen weken al langzaamaan opgebouwd.
Maar afgelopen vrijdag was natuurlijk de allesbepalende dag, waar heel Thailand niks van wilde missen. Gaat het echt gebeuren met die Nederlanders? Wordt wat voor onmogelijk werd gehouden toch mogelijk?
Wie er vroeg bij was kon al rond het middaguur (Thaise tijd) de eerste aanwijzingen lezen dat er daadwerkelijk iets unieks te gebeuren stond. "Ik was gelijk over de zeik," citeerde de NOS een evenementenbezoeker die ondanks de teleurstelling van een afgelasting zijn gevoel voor poëzie behouden had.
Nog geen minuut later barstte het echt los, met een bericht dat een huivering door het hele land teweeg bracht: "Niet koeler dan 24 graden in Vlissingen." In een groot deel van het land was het 's nachts warmer dan 20 graden gebleven. En tot overmaat van ramp was de temperatuur alweer aan het oplopen.
Na de lunch, als men hier normaal gesproken een middagdutje doet, zat iedereen aan de telefoon gekluisterd om de Nederlandse hitteblog te volgen. Van links naar rechts kon je de bewonderende kreten horen klinken, toen er om een uur of twee foto's van zonsopkomsten werden gepubliceerd, onder de kop "Een hete dag in het vooruitzicht". Jong en oud waren het erover eens dat als je die foto's zag, er geen twijfel mogelijk was dat we getuige gingen worden van iets groots.
Even klonken er geluiden van ontzetting en ongeloof, toen het bericht doorkwam dat het in Beerta de afgelopen nacht maar 12,8 graden was geweest. Zou alles dan toch voor niks geweest zijn? Maar al snel volgde het nieuws dat Maastricht de 30 graden heeft aangetikt. Om half 3 (half 10 NL tijd) werd de laatste twijfel definitief weggenomen, toen op de hitteblog een nieuwe foto verscheen met als bijschrift: "Een vrouw laat haar hond uit voordat het echt warm wordt". Het is een beroerde, onscherpe foto, maar daarvoor hebben ze hier alle begrip. Als fotograaf in zulke zware omstandigheden kan je natuurlijk niet altijd je focus scherp houden.
Vanaf dat moment ging het hard. Defilé Veteranendag gaat niet door, geen buurtbussen in Limburg, Yesilgöz teleurgesteld over schrappen defilé, extra lang NOS-Journaal, en dan het bericht dat gejuich in heel Thailand veroorzaakt: 35 graden in Limburg. Het is duidelijk: Nederland gaat verder komen dan het ooit geweest is.
Voor degenen die nog niet gemerkt hadden wat er aan de hand was meldde het KNMI in de middag dat "het uitzonderlijk heet is". Een hele geruststelling om dat door deskundigen bevestigd te krijgen.
Tijdens het nuttigen van de avondmaaltijd ging er opnieuw gejuich door het land en werd het hier volop code oranje. In heel Nederland was het inmiddels boven de 35 graden.
Uiteindelijk liep de dag toch af met een kleine teleurstelling. De 40 graden werd net niet gehaald, en het temperatuurrecord is niet gebroken. Dat mocht de pret niet drukken. De mensen hebben genoten van een loeispannende hitteblog en enorm meegeleefd met de Nederlanders die zulke zware omstandigheden moesten doorstaan. En wie niet kon slapen en vannacht even de hitteblog heeft aangeklikt, kon zien dat op Terschelling dan in ieder geval toch het temperatuurrecord is gebroken. Een kleine pleister op de wonde.
